Mama duża locha,
tata to odyniec,
razem z warchlakami,
idą przez gościniec.
Małych dzików osiem,
mama ciągle liczy,
jak któryś się schowa,
trudno jej policzyć.
Poucza ich wówczas,
by się pilnowały,
powinny być grzeczne,
muszą słuchać mamy.
Gromadkę dzieciaków,
trudno upilnować,
dlatego to one,
muszą się pilnować.
Do lasu zmierzają,
gdzie jest dużo krzków,
drzew, traw, innych przeszkód,
trudnych dla warchlaków.
Z mamą zawsze raźniej,
jak trzeba obroni,
pouczy, nie skarci,
przed wrogiem obroni.
Autor. Teresa Rutkowska-Wojciechowska
BIEDRONKI SIEDMIOKROPKI
Autor Teresa Rutkowska-Wojciechowska
Biedronki to owady,
co żywią się mszycami,
są bardzo pożyteczne,
gromadzą się setkami.
Żyją w lasach i sadach,
ogrodach, polach, łąkach,
lubią rosę miodową,
nie boją się pająka.
Mają ciało owalne,
czułki z buławami,
czerwone, lśniące skrzydła,
fruwają nad kwiatami.
Na skrzydłach mają siedem,
 | |
| Praca wykonana metodą origami |
czarnych plamek jak kropki,
dlatego się nazywają,
biedronki siedmiokropki.
Czarny bocian, hajstrą nazywany,
jest płochliwy, od ludzi ucieka,
mieszka w lesie, na wysokich drzewach,
jego gniazdo widać więc z daleka.
Pojedynczo żyje, albo w parze,
żywi się płazami i rybami,
ma dziób prosty, ostro zakończony,
długie nogi pokryte łuskami.
Kle, kle boćku, kle, kle boćku, kle, kle,
dzieciaki do niego tak wołają,
czemu czarne pióra masz bocianie,
głośno i radośnie go pytają.
Odpowiada swoim klekotanie,
ma brązowe oraz fioletowe,
brzuch pokryty jest kolorem białym,
reszta czarne lśniące i matowe.
Kiedy ptak ten czuje zagrożenie,
głośno syczy, groźnie dziobem kłapie,
ucieka, wydając niskie dźwięki,
w szybkim locie, hajstry nikt nie złapie.
============================
WILK
Wilk
Drżą ze strachu ludzie,
i zwierzęta w lesie,
przywędrował tu wilk,
echo głośno niesie.
Wszyscy mają stracha,
przed nim uciekają,
nie chcą się z nim spotkać,
gdzie mogą, chowają.
Wyciem bardzo groźnym,
obecność zaznacza,
w drogę nikt nie wchodzi,
na teren nie wkracza.
Czuje się bezkarnie,
każdy się go boi,
a jego agresja,
wszystkich niepokoi.
Wilk jest niebezpieczny,
dla zwierząt i ludzi,
jest on pod ochroną,
wielką grozę budzi.
=============================
ZAJĄCZKI NA POLANIE
Zajączki na polanie
Na polanie, blisko drogi,
zajączki dwa dokazują,
raz do przodu, raz do tyłu,
jak sprężynki podskakują,
Mama zając przypomina,
aby uszy nastawiały,
słyszały kto do nich idzie,
jeśli wróg, by się chowały.
Oczkami żeby zerkały,
wokoło się rozglądały,
jak nieprzyjaciel się zbliża,
natychmiast by uciekały.
Niedźwiedź, to ssak drapieżny,
koloru brunatnego,
mieszka w lasach, w oddali
od hałasu
miejskiego.
Żywi się gryzoniami,
grzybami, owocami,
lubi ptasie jaja,
nie gardzi dżdżownicami.
Wchodzi w konflikt z człowiekiem,
bydło na halach zabija,
uwielbia słodki miód,
ule w pasiekach rozbija.
Nie jest on misiem z bajki,
przytulanką do spania,
to groźne i silne zwierzę,
zabaw się z nim zabrania.
autor: Teresa Rutkowska-Wojciechowska
LIS
W lisiej norze, w ciemnym lesie,
mieszkał lis, co knuł intrygi,
był milutki, wszędobylski,
jak to lisy, stare wygi.
Chciał się zaprzyjaźnić z kurą,
wciąż podchodził do kurnika,
machał swoją rudą kitą,
obiecywał koralika.
Będziesz piękna jak indyczka,
mówił do niej ten niecnota,
chciał ją zwabić, ciągle myślał,
dopadnę cię kurko złota.
Nie potrzebny jej koralik,
ani jeden, ani kilka,
woli swoje pióra szare,
lisowi wciąż ciekła ślinka.
Tak codziennie ją nawiedzał,
wciąż koralem kurkę kusił,
wiedziała, że lis to szelma,
do przyjaźni jej nie skusił.
Znudzona tym namawianiem,
poprosiła Burka z budy,
by pogonił kusiciela,
tego lisa, co jest rudy.
Burek czekał na oszusta,
chwycił go za kark zębami,
poszarpał mu piękne futro,
uciekał więc opłotkami.
Wszyscy muszą o tym wiedzieć,
przyjaźń z lisem niemożliwa,
bo to kłamca, szelma wielki,
znajomość z nim kłopotliwa.
Burek z budy, to przyjaciel
kur i kaczek, też indyków,
zawsze przed lisem obroni,
tych, co mieszkają w kurniku.
autor: Teresa Rutkowska-Wojciechowska
z kwadratu
To są nieprzyjaciele,
lekarze ich testują,
w nazwie mają koronę,
w ludzkim ciele grasują.
Kiedy zaatakować,
one najlepiej wiedzą,
czasami tydzień lub dwa,
w człowieku sobie siedzą.
Najczęściej goszczą dłużej,
złośliwie zdrowie rujnują,
dziś nie ma na nich leku,
dlatego atakują.
Przed nimi trzeba się chronić,
unikać tej zarazy,
zakrywać nos i usta,
przestrzegać wszystkie nakazy.
Myć często ręce mydłem,
nie tulić się do siebie,
nic sobie nie pożyczać,
wirusy ominą ciebie.
autor: Teresa Rutkowska-Wojciechowska
