JEŻ

Mały jeż, jeż, jeż, jeż,

tak właśnie echo niesie,

zawsze żeruje nocą,

uwielbia mieszkać w lesie.

Ma  krótkie cztery nóżki.

grzbiet pokryty kolcami,

długi i ostry ryjek,

żywi się gryzoniami.

Owady mu smakują,

dżdżownice wygrzebie z ziemi,

jeśli ktoś go przestraszy,

w kulkę kolczastą się zmieni.

M. Dregerr. Jeż — praca wykonana metodą origami płaskie z koła.

 

Ostre kolce napusza,

dotknąć się nie pozwoli,

czasami głośno tupie,

w taki sposób się broni.

                Autor. Teresa Rutkowska-Wojciechowska

RYŚ

  

Ryś, to zwierzę drapieżne,

tak echo w głuszy niesie,

podobny jest do kota,

można go spotkać w lesie.

Ma płową sierść lub rudą,

czasami bywa w cętki,

na uszach ma sterczące,

takie śmieszne pędzelki.

Nie spaceruje duktem,

jest nieufny do ludzi,

nie przyjaźni się z nikim,

respekt do siebie budzi.

Kiedy spotkasz go w lesie,

nie próbuj się z nim bawić,

może wyrządzić ci krzywdę,

zadrapania zostawić.

Ryś — praca wykonana metodą origami.

 

 

.

ŻARŁOCZNY ŚLIMAK

 

 

 

 

 

Na grzybie siedział  ślimak,

kapelusz mu objadał,

spoglądał dookoła,

białe kropki wyjadał.

Muchomora pięknego,

jak sito podziurawił,

napełnił brzuszek pusty,

podziękował, zostawił.

Uśmiechnięty, szczęśliwy,

poszedł szukać nowego,

grzyba z czerwonym łebkiem,

dorodnego, smacznego.

M. Dreger. Żarłoczny ślimak — praca wykonana   metodą origami płaskie z koła i kwadratu.

Cały dzień tak smakował,

różki w górę nastawiał,

czerwone muchomory,

bez kropek  pozostawiał.

Wieczorem zasnął syty,

pod muchomorem dużym,

deszcz padał, groźnie grzmiało,

trochę bał się tej burzy.

Przez dziurawy kapelusz,

na głowę mu kapało,

nie odpoczął nieborak,

bardzo źle mu się spało.

 

          Narysuj i pokoloruj ślimaka

DZIKI

 

                                     

Mama duża locha,

tata to odyniec, 

razem z warchlakami,

idą przez gościniec.

 

Małych dzików osiem,

mama ciągle liczy,

jak któryś się schowa,

trudno jej policzyć.

 

Poucza ich wówczas,

by się pilnowały,

powinny być grzeczne,

muszą słuchać mamy.

 

Gromadkę dzieciaków,

trudno upilnować,

dlatego to one,

muszą się pilnować.

 

Do lasu zmierzają,

gdzie jest dużo krzków,

drzew, traw, innych przeszkód,

trudnych dla warchlaków.

 

Z mamą zawsze raźniej,

jak trzeba obroni,

pouczy, nie skarci,

przed wrogiem obroni. 

   Autor. Teresa Rutkowska-Wojciechowska

 

                                        M. Dreger. Dziki - praca wykonana metodą origami

 

 

 

BIEDRONKI SIEDMIOKROPKI

 

BIEDRONKI SIEDMIOKROPKI

Autor Teresa Rutkowska-Wojciechowska

Biedronki to owady,

co żywią się mszycami,

są bardzo pożyteczne,

gromadzą się setkami.

Żyją w lasach i sadach,

ogrodach, polach, łąkach,

lubią rosę miodową,

nie boją się pająka.

Mają ciało owalne,

czułki z buławami,

czerwone, lśniące skrzydła,

fruwają nad kwiatami.

Na skrzydłach mają siedem,

Praca wykonana metodą origami

czarnych plamek jak kropki,  

dlatego się nazywają,

biedronki siedmiokropki.

                                                                                                           płaskie z koła.  M. Dreger

                                                                                                        

CZARNY BOCIAN

 

Czarny bocian

Czarny bocian, hajstrą nazywany,

jest płochliwy, od ludzi ucieka,

mieszka w lesie, na wysokich drzewach,

jego gniazdo widać więc z daleka.

Pojedynczo żyje, albo w parze,

żywi się płazami i rybami,

ma dziób prosty, ostro zakończony,

długie nogi pokryte łuskami.

Kle, kle boćku, kle, kle boćku, kle, kle,

dzieciaki do niego tak wołają,

czemu czarne pióra masz bocianie,

głośno i radośnie go pytają.

Odpowiada swoim klekotanie,

                                              ma brązowe oraz fioletowe,

brzuch pokryty jest kolorem białym,

reszta czarne lśniące i matowe.

Kiedy ptak ten czuje zagrożenie,

głośno syczy, groźnie dziobem kłapie,

ucieka, wydając niskie dźwięki,

w szybkim locie, hajstry nikt nie złapie.

============================

                 WILK

Wilk

Drżą ze strachu ludzie,

i zwierzęta w lesie,

przywędrował tu wilk,

echo głośno niesie.

Wszyscy mają stracha,

przed nim uciekają,

nie chcą się z nim spotkać,

gdzie mogą, chowają.

Wyciem bardzo groźnym,

obecność zaznacza,

w drogę nikt nie wchodzi,

na teren nie wkracza.

                                                     Czuje się bezkarnie,

                                                     każdy się go boi,

                                                     a jego agresja,

                                                     wszystkich niepokoi.

                                                                Wilk jest niebezpieczny,

                                                                dla zwierząt i ludzi,

                                                                jest on pod ochroną,

                                                                wielką grozę budzi. 

=============================

ZAJĄCZKI NA POLANIE

Zajączki na polanie

                                                   Na polanie, blisko drogi,                                                    

                                                   zajączki dwa dokazują,

                                                    raz do przodu, raz do tyłu, 

                                                    jak sprężynki podskakują,

Mama zając przypomina,

aby uszy nastawiały,

słyszały kto do nich idzie,

jeśli wróg, by się chowały.

Oczkami żeby zerkały,

                                                     wokoło się rozglądały,

 jak nieprzyjaciel się zbliża,

 natychmiast by uciekały.

NIEDŹWIEDŹ

        

Niedźwiedź, to ssak drapieżny,

koloru brunatnego,

mieszka w lasach, w oddali

od hałasu miejskiego.

Żywi się gryzoniami,

grzybami, owocami,

lubi ptasie jaja,

nie gardzi dżdżownicami.

Wchodzi w konflikt z człowiekiem,

bydło na halach zabija,

uwielbia słodki miód,

ule w pasiekach rozbija.

Nie jest on misiem z bajki,

przytulanką do spania,

to groźne i silne zwierzę,

zabaw się z nim zabrania.

autor: Teresa Rutkowska-Wojciechowska

===============================================

        LIS

W lisiej norze, w ciemnym lesie,

mieszkał lis, co knuł intrygi,

był milutki, wszędobylski,

jak to lisy, stare wygi.

Chciał się zaprzyjaźnić z kurą,

wciąż podchodził do kurnika,

machał swoją rudą kitą,

obiecywał koralika.

Będziesz piękna jak indyczka,

mówił do niej ten niecnota,

chciał ją zwabić, ciągle myślał,

dopadnę cię kurko złota.

Nie potrzebny jej koralik,

ani jeden, ani kilka,

woli swoje pióra szare,

lisowi wciąż ciekła ślinka.

Tak codziennie ją nawiedzał,

wciąż koralem kurkę kusił,

wiedziała, że lis to szelma,

do przyjaźni jej nie skusił.

Znudzona tym namawianiem,

poprosiła Burka z budy,

by pogonił kusiciela,

tego lisa, co jest rudy.

Burek czekał na oszusta,

chwycił go za kark zębami,

poszarpał mu piękne futro,

uciekał więc opłotkami.

Wszyscy muszą o tym wiedzieć,

przyjaźń z lisem niemożliwa,

bo to kłamca, szelma wielki,

znajomość z nim kłopotliwa.

Burek z budy, to przyjaciel

kur i kaczek, też indyków,

zawsze przed lisem obroni,

tych, co mieszkają w kurniku.

autor: Teresa Rutkowska-Wojciechowska

                         Lis praca plastyczna wykonana metodą origami płaskie

                         z kwadratu