Taniec na leśnej polanie

 Taniec na leśnej polanie

Na łące motyle tańczą,

biedronki się przyglądają,

pachnącą woń kwiaty niosą,

do tańca zapraszają.

Biedronki z chęcią w tan wchodzą,

piruety wykręcają,

motyle jak baletnice,

lekkością  swą zadziwiają.

Tańczą osobno, też w parach,

kolory skrzydeł się mienią,

pięknych, leciutkich owadów,

między soczystą zielenią.

Taniec motyla na polanie

                                            Wszyscy się przyglądają jak motyl tańczy

Żaba zwinka

Żaba zwinka

autor: Teresa Rutkowska -Wojciechowska

Jestem zwinna, jestem lekka,

podskakuję, kumkam, pływam,

mam brodawki na swym ciele,

żabą zwinką się nazywam.

Nie jestem wcale zielona,

lecz koloru beżowego,

a na grzbiecie mam dwa paski,

w odcieniu brązu ciemnego.

Mieszkam w lesie, gdzie jest cisza,

nie lubię hałasu, wrzawy,

lubię skakać w rytm kumkania,

uwielbiam  inne zabawy.

Bocian czarny jest mym wrogiem,

daleko przed nim uciekam,

chowam się w wysokich trawach,

czasami długo tam czekam.

Aby poszedł sobie szukać,

coś innego do zjedzenia,

przecież w lesie jest dość dużo,

do wyboru pożywienia.

Kiedy znajdziesz w lesie zwinkę,

dbaj, bym nie była straconą,

pozostaw mnie, nie dotykaj,

bo jestem żabą chronioną.

 

Cztery koty - bajeczka z ilustracjami wykonanymi metodą origami

👬👬👬👬👬👬👬👬👬👬👬👬👬👬👬👬👬👬👬👬👬👬👬👬👬👬👬👬👬

👬👬👬👬👬👬👬👬👬👬👬👬👬👬👬👬👬👬👬👬👬👬👬👬👬👬👬👬👬

DOKARMIAJMY GŁODNE PTAKI

Autor wierszy: Teresa Rutkowska-Wojciechowsk                                                                                        Ilustracje: Monika Dreger

                  

                           DOKARMIAJMY PTAKI

 W karmniku są ziarna,                                                                                                                                       przyleciały ptaki,                                                                                                                                               będzie wielka uczta,                                                                                                                                           mówią pzedszkolaki.

Wróble się zjawiły,                                                                                                                                               sikorka zajrzała,                                                                                                                                                głodna jemiołuszka,                                                                                                                                        również doleciała.

Dziobią ziarna ptaki,                                                                                                                                      słoninkę smakują,                                                                                                                                              kwilą i ćwierkają,                                                                                                                                              zimą nie głodują.

Śnieg zasypał pola,                                                                                                                                            w ogrodach rabaty,                                                                                                                                            łąki, lasy, pola,                                                                                                                                                 dokarmiajmy ptaki.

                    

                                    KARMNIK DLA PTAKÓW

Michał z tatą po  południu,                                                                                                                                  plan na kartce rysowali,                                                                                                                                      potem wzięli gwoździe, młotek,                                                                                                                        z desek domek wykonali.

Ma podłogę, skośny daszek,                                                                                                                                 ciekawe, okrągłe wejście,                                                                                                                                     haczyk na skórkę słoninki,                                                                                                                                   na ziarenka też jest miejsce.                                                                                                                

Balkon z cienkiego patyczka,

              tu siadają na nim ptaki,

                        z kunsztem karmnik jest zrobiony,

                                       ładny i nie byle jaki.

   Drzwi otwarte są dla ptaków,

                  głodnych, wyziębionych zimą,

                                każdy znajdzie coś dla siebie,

                                          z zimna i głodu nie zginą.

                                  

ŚNIEG ZASYPAŁ POLA, ŁĄKI, LASY, PTAKI GŁODNE PROSZĄ O GARŚĆ CHOĆBY KASZY

 Zima, zima zima, pada,pada śnieg. Wszystko zasypane, głodne ptaszki proszą o dokarmianie.

WDZIĘCZNE WRÓBLE

    Pukały wróble do okna,                                                                                                                                      jeden, drugi, potem trzeci,                                                                                                                                  zza firanki wyglądały,                                                                                                                                        uśmiechnięte buzie dzieci.

    Sroga zima pzyszła wczoraj,                                                                                                                              śniegiem wszystko zasypała,                                                                                                                            brak jedzenia, puste brzuszki,                                                                                                                            gromadka zaświergotała.

    Nikt głodnyny nie może chodzić,                                                                                                                          dzieci do nich powiedziały,                                                                                                                                rozsypały różne ziarna.                                                                                                                                        ptakom ucztę zgotowały.

    Codziennie w okno stukały,                                                                                                                                 dzieci ziarna im sypały,                                                                                                                                      ptaszki z wielkim apetytem,                                                                                                                               pokarm cały wyjadały.

    Przyszła wiosna, miesiąc marzec,                                                                                                                      zima poszła, słońce grzało,                                                                                                                                     ptaków już nikt nie dokarmiał,                                                                                                                         jedzenia nie brakowało.

Całą wiosnę, całe lato,                                                                                                                                           pod okienko przyfruwały,                                                                                                                                       dla dzieci w wielkiej podzięce,                                                                                                                           swoje trele wciąż śpiewały.

SKRZATY

 

 

 SKRZATY

 

W lesie, pomiędzy drzewami,

rośnie muchomor czerwony,

nazywają go tygodniem,

mieszkają w nim dziwne stwory.

 

Takie śmieszne, małe skrzaty,

kolorowe czapki mają,

imiona, jak z kalendarza,

po kolorach się poznają.

 

Poniedziałek ma zieloną,

wtorek żółtą, środa białą,

czwartek w kolorze brązowmy,

piątek niebieską, zbyt małą.

 

Sobota uwielbia fiolet,

więc na głowę taką wkłada,

niedziela jak strojna dama,

czerwoną czapkę zakłada.

 

Przenigdy się nie pomylą,

barwy wszystkie rozpoznają,

kiedy wychodzą na spacer,

swoje  czapki ubierają.

 

 Autor. Teresa Rutkowska-Wojciechowska

Ilustracja- Monika Dreger

 

 

 

 

 

 

ZAROZUMIAŁA ŻABA

 

W lesie, przy dużym stawie,

nocą żaba kumkała,

wrzeszczała, rechotała,

nikomu spać nie dała.

Nad ranem zaprzestała,

bo gardło ją bolało,

chciała w dzień pospać sobie,

ale w lesie zawrzało.

Sroka zaczęła skrzeczeć,

wilk wył jak opętany,

dzięcioł w drzewo stukał,

rysie przez sen chrapały.

M. Dreger.  Żaba — praca wykonana metodą origami płaskie z koła.

Dzik chrumkał, szukał młodych,

gęsi dzikie gęgały,

jelenie swoim rykiem,

rankiem się zwoływały.

Żaba w dzień nie zasnęła,

gdzieś sowę wypatrzyła,

zaczęła się do niej żalić,

na wszystkich poskarżyła.

W tym  lesie, zamiast ciszy,

ptaki gwiżdżą, ćwierkają,

śpiewają swoje trele,

odpoczywać nie dają.

Sowa odpowiedziała,

ty w nocy spać nie dajesz,

swoim głośnym kumkaniem,

zasady ciszy łamiesz.

Dodała też przysłowie,

słowa grzeczne i miłe,

„Nie rób nikomu tego,

co tobie jest niemiłe”.

Autor. Teresa Rutkowska-Wojciechowska